ettelaat newspaper

تاريخ خبر: چهار شنبه 21مرداد 1388، 20شعبان 1430، 12آگوست 2009، شماره 24540چهار شنبه 21مرداد 1388، 20شعبان 1430، 12آگوست 2009، شماره 24540

گفت‌وگو با مهندس كاظم البرزكوه، معلول موفق

عضوي به نام «خواستن»

كاظم البرز‌كوه، مهندس راه و ساختمان، از كساني است كه به سبب حادثه، دچار ضايعه نخاعي شده است، اما با وجود همة سختي‌هايي كه به عنوان يك فرد معلول متحمل شده، هرگز از تلاش براي بهبود زندگي خود و ديگران دست برنداشته و «خواستن» را جايگزين اندام از دست رفته خود كرده است.

مهندس البرزكوه كه سال گذشته، به عنوان معلول موفق برگزيده شد، در حال حاضر در مركز حمايت از معلولين ضايعات نخاعي ايران فعاليت مي‌كند و از همراهان انجمن باور نيز هست. فرزانه حبوطي از اعضاي انجمن باور، با مهندس البرزكوه گفت‌وگوي مفصلي انجام داده است كه بخش‌هايي از آن را مي‌خوانيد:

***

*لطفاً كمي از خودتان، تحصيلات و نوع معلوليت‌تان برايمان بگوييد.

ـ كاظم البرزكوه هستم. متولد تير 1332، در تهران به دنيا آمدم. پس از اخذ مدرك كارشناسي بيمه، براي ادامه تحصيل در رشته موردعلاقه خود، مهندسي راه و ساختمان، عازم ايالات متحده آمريكا شدم. بعد از دريافت مدرك مهندسي و اشتغال به كار، با گذراندن دوره مديريت مراكز اقامتي و سياحتي در هتل‌هاي معتبر كاليفرنيا، تا درجه مديران عالي پيشرفت كردم. سال 1370 به ايران بازگشتم و ازدواج كردم كه حاصل ازدواجم، دو فرزند پسر است. سپس به عنوان مهندس ناظر و سرپرست طرح‌هاي ساختماني وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و شركت تعاوني مسكن كاركنان شركت پارس الكتريك فعاليت كردم. بعد از فوت پدر، عهده‌دار موسسه او نيز شدم. بنابر قضا و قدر روزگار، تير 1384 به علت تصادف، دچار ضايعه نخاعي در مهره‌ي شش و هفت گردن شدم. در حال حاضر با سمت‌هاي مختلف، از جمله عضو هيات امنا، عضو علي‌البدل هيات مديره و سرپرست روابط عمومي مركز حمايت از معلولين ضايعات نخاعي ايران، مشغول به فعاليت هستم.

*زيباترين خاطره شما از كاليفرنيا و كار كردن در آن شهر چيست؟

ـ به علت اشتغال به عنوان مدير مراكز اقامتي و سياحتي در هتل‌هاي معتبر، با اشخاص برجسته، از جمله هنرمندان، سياستمداران و بازرگانان مشهور و همچنين چند تن از مقام‌هاي علمي ايران آشنا شدم.

*زندگي بعد از آسيب نخاعي برايتان چه رنگي است و چگونه با آن كنار آمديد؟

ـ زندگي، در آغاز آسيب‌ديدگي، تيره و كدر بود، ولي با همت همسر و فرزندانم، اندك‌اندك تيرگي‌ها به روشني تبديل شد؛ به خصوص با فعاليت در مركز حمايت از معلولين ضايعات نخاعي ايران و سعي در حل مشكلات مددجويان نخاعي، احساسم خيلي بهتر شد. اين عوامل باعث شد تا بتوانم با آسيب نخاعي كنار بيايم.

*بزرگترين مشكل فردي كه دچار ضايعه نخاعي شده، چيست؟

ـ اساسي‌ترين مشكل شخصي كه دچار ضايعه نخاعي شده است، نبود امكان استفاده از همه توانايي‌هاي فردي است. فرد معلول بايد با به كارگيري ساير قابليت‌هاي خود، سعي كند بر مشكل آسيب نخاعي خود چيره شود.

*با توجه به اينكه توانايي دستان شما محدود است. به نظرتان چه قدرت و نيرويي را مي‌توان جايگزين دست و حركات دست كرد؟

ـ تقويت اراده و نيروي اعتماد مي‌تواند جايگزين حركات دست و حتي جايگزين خود دست شود. خواستن، بزرگ‌ترين جايگزين از دست‌داده‌ها است.

*براي آن دسته از همنوعان و معلولان ضايعه نخاعي كه هنوز خود را با شرايط جديد وفق نداده‌اند، چه توصيه‌اي داريد؟

ـ پذيرفتن واقعيت محدودشدن توانايي، بزرگ‌ترين مشكل آسيب‌ديدگان ضايعه نخاعي است و آنها بايد هرچه سريع‌تر اين واقعيت را بپذيرند. اگر افراد معلول از حمايت عاطفي خانواده و خدمات پزشكي و فيزيوتراپي برخوردار شوند، مي‌توانند بر مشكلات غلبه كنند.

*چه هدفي را در انجمن ضايعات نخاعي دنبال مي‌كنيد؟

ـ در مركز حمايت از معلولين ضايعه نخاعي تلاش مي‌شود مشكلات معلولان از نظر درماني و اقتصادي و مشكلات بهداشت جسمي و روحي آنها برطرف شود.

*مهم‌ترين عامل موفقيت و پيشرفت شما چه بوده است؟

ـ خواستن و حمايت همه‌جانبه خانواده‌ام، مهم‌ترين عامل موفقيت و پيشرفت من بوده است.

*به نظر شما هر فرد براي رسيدن به اهداف و خواسته‌هايش، چگونه بايد عمل كند؟

ـ شناختن داشته‌ها و حداكثر استفاده از آنها و ترغيب اطرافيان، سبب عملكرد مطلوب افراد مي‌شود.

*از شما متشكريم.

پايگاه الكترونيكي باور

codex15x

page26

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه